Model มาดามพุชชี่

Hair newsea alpha edited by  pimpa@abbza.com

Just make it shorter, Adult only. You can do. Try it!

เรื่องสั้น ไม่จบในตอน สัมผัสรัก ปั๊กจุนจี ..รักแบ๊วๆ ปนโหดแบบหล่อๆ โดย Abbza ตอนจบ

 

ทั้งหมดเดินทางกลับบ้านริมหาด ในขณะที่แก้มไม่รู้สึกตัวเพราะไข้ขึ้นสูง

สองวันต่องมา แก้มฟื้นจากพิษไข้ พบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องของตัวเอง มีอันนะ คอยดูแล
"แก้ม ชั้นนึกว่าเธอตายแล้วซะอีก" อันนะ กอดเพื่อนด้วยความเป็นห่วง แล้วเล่าให้แก้มฟังว่า  แขกสองคนเช็คเอ้าท์แล้ว และอันนะได้ตั๋ว VIP ของจุนจีมาด้วย เพราะ อันนะโทรไปลุ้นรางวัลในเกมส์ เรื่องคาว เช้าวนี้ ของคุณสอพลอแห่งยุค
"โห  งั้นชั้นก็จะได้เจอจุนจีแล้วสิอันนะ " อันนะโล่งใจที่แก้มเชื่อสนิทเรื่องตั๋ว อันนะสัญญาไว้กับยอนจุงว่า จะไม่บอกแก้มหรือใครทั้งนั้นเรื่องจุนจี
"ช่ายยย  เราไปด้วยกันนะ " อันนะ ยิ้มให้แก้มที่หน้าซีด เพราะยังมีไข้อยู่
ก๊อกๆๆๆๆ...."สงสัยพี่ชายชั้นมาน่ะ แป๊บนะ "  อันนะเปิดประตูห้อง ผู้ชายผิวขาว หน้าตาหล่อหวาน เดินถือถุงของกินเข้ามา

" อ้าว คนป่วย ฟื้นแล้วนี่นา"

เรื่องสั้น ไม่จบในตอน สัมผัสรัก ปั๊กจุนจี ..รักแบ๊วๆ ปนโหดแบบหล่อๆ โดย Abbza

สัมผัสรัก ปั๊กจุนจี

เสียงนกร้องเบาๆ ใกล้ต้นเมเปิ้ลใบสีแดง สายลมพัดเอื่อยๆ ทำให้กอไผ่ส่งเสียงดังเอี๊ยดเบาๆ ชวนฟัง...บ้านของสองหนุ่ม จุนจีและยอนจุง

ยุนนา" จุนจี  จุนขา  นาเอาขนมอร่อยมาฝาก  ..ตาขวางใส่ ยอนจุง ที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่เก้าอี้ในบ้าน..จุนจีไปไหน?"
ยอนจุง เหลือบมองยุนนา "อยู่ที่ที่ สงบ แถวนี้ล่ะ แต่คิดว่าไม่สงบแล้วล่ะ"
ยุนอา มองเคืองๆ กับคำตอบ บ่นว่า ถ้าไม่ใช่ว่ายอนจุงเป็นผู้จัดการส่วนตัวของจุนจี เธอจะไล่ไหนีออกไปจากบ้านเลย แล้วเดินไปที่

ระเบียงน้ำ หลังบ้าน... ชายหนุ่ม ผิวขาว ราวตุ๊กกตากระเบื้องเซรามิคราคาแพง  กำลังนอนหลับอยู่บนเก้าอี้นอน ใต้ต้นเมเปิ้ลสีแดง
ยุนนา ค่อยๆย่องเข้าไป หวังจะแอบหอมแก้ม ซุป ต้าดังแห่งยุค แต่เหมือนจุนจีจะรู้ตัว เขาเอาหนังสือขึ้นมาบังหน้าทันที
"มีอะไร ยุนนา" จุนจีถามขึ้นมา ยุนนา หน้ามุ่ยที่แผนไม่สำเร็จ นั่งลงแหมะ ที่เก้าอี้ใกล้ๆกัน

"อ่ะนี่ แผนโปรโมทอัลบั้มใหม่ของคุณ คุณพ่อฝากมาให้ "จุนจีรับแผ่นกระดาษมา  เขาอ่านผ่านๆแล้วถอนหายใจ  วางกระดาษลงที่พื้น แล้ว

เอาหนังสือเล่มเดิมมาปิดหน้า หลับตา
"นี่!! นายไม่ดีใจเหรอ นี่แผนนี้โปรโมทนายเข้าขั้นเทพเลยนะ ชั้นอุตส่าห์อ้อนวอนพ่อ..." ยังไม่ทันพูดจบ จุนจี ลุกขึ้น ตาขวาง
"เธอต้องช่วยเหรอ?!  ผมไม่ต้องการ ให้ใครหน้าไหน มาช่วยผมทั้งนั้น ถ้าจะดังก็ดังเอง ถ้าจะดับก็ดับเอง " ยุนนา หน้าถอดสีทันที
"เป็นอะไรกัน "ยอนจุง เดินออกมา เห็นสีหน้าทั้งสอง ไม่ค่อยดี เลยให้ยุนนากลับไปก่อน  จุนจีเดินหัวเสียขึ้นห้องไป  ยอนจุง ก้มลงหยิบ

แผ่นแผนงานที่อยู่พื้นขึ้นมาอ่าน" ตารางเดินสาย เพียบ... หาเวลาพักผ่อนไม่เจอ  "ยอนจุง ถอนหายใจ เหนื่อยแทนเพื่อนรักที่ต้องมาเป็น

ซุป ต้า

จุนจี นั่งเหม่อไปนอกหน้าต่าง นึกถึงความหลังสมัยก่อนมาเป็นซุปต้า..
เขาเป็นเด็กหนุ่มที่รักกีตาร์ เล่นดนตรีหาเงินเลี้ยงตัวเอง เพราะตัวคนเดียวมาตลอด เพราะความหน้าตาดี มีสาวๆ มาติดพันหลายคน แต่เขา

ไม่เคยจริงจัง  เพราะเขารู้ดีว่า สาวๆพวกนี้ กรี๊ดเขาที่หน้าตา และการแสดงเท่านั้นเอง  จุดชีวิตของจุนจีเปลี่ยนไป เมื่อวันที่ยุนนา มาเที่ยวที่ร้านที่เขาเล่นดนตรีอยู ยุนนา เป็นลูกสาวคนเดียวของเจ้าของค่ายเพลงดังอันดับต้นๆของประเทศ เธอสะดุดตากับจุนจีและพาแมวมองมาดู

การแสดงของจุนจี  ตั้งแต่วันนั้นอง....จุนจีดังชั่วข้ามคืน แซงหน้าดารา นักแสดงนักร้องทั้งหมด..

"นายเป็นไร ช่วงหลังนายอารมณ์ไม่ดีเลย" ยอนจุงเดินเข้ามา พร้อมคลิปตารางงานของเพื่อน
"ถ้านายจะมาคุยเรื่อง แผนงานบ้าๆนั่น  ชั้นขอล่ะ งานบ้าอะไร หาวันหยุดไม่ได้เลย จะเอาแต่เงิน"
"แต่ก็เลิกสัญญาไม่ได้ เพราะนายเอาเงินก้อนใหญ่มาซื้อสิ่งที่นายฝันไว้นานแล้วนะ" คำพูดนี้ ทำให้จุนจีเงียบนิ่ง พยักหน้า "ก็คงต้องตาม

นั้นล่ะ จนกว่าจะหาเงินมาปลดแอกตัวเองได้" ยอนจุง ตบหลังเพื่อนรักเบาๆ  ให้กำลังใจ  จุนจีเดินลงมาหน้าบ้าน มองไปรอบๆบ้าน..นี่ไง

สิ่งที่เค้าอยากมีมานานแสนนาน..บ้าน  บ้านของตัวเองซักหลัง มีระเบียงริมน้ำ เงียบ สงบ...

ตอนที่ สอง

โปรแกรม ออกทัวร์คอนเสริต์ของจุนจีเริ่มขึ้น  บัตรขายเกลี้ยงทุกรอบ ยุนนาตามจุนจีไปทุกแห่ง เฝ้าคอยเอาใจแต่จุนจีก้ไม่เคยใจอ่อน หัน

มาสนใจยุนนาเลยแม้แต่น้อย

ที่บ้านของแก้ม ..แฟนคลับตัวยงของ ปั๊กจุนจี พอรู้ว่า จุนจีมามาแสดงคอนเสริ์ตที่จังหวัดที่เธออยู่อีก สามเดือนข้างหน้า แก้มรีบหางาน

พิเศษทำเพื่อเก็บเงินซื้อตั๋ว หวังได้สัมผัสเงาและลมของ k pop ไอดอลชื่อดัง 
"ชั้นคิดถึงเธอ คนดี คิดถึง ทุกลมหายใจ "

..."ชั้นขอพัก สอง สามวันได้มั๊ย ยอน ชั้นเหนื่อยมาก" จุนจี อ้อนวอน เพื่อนรักที่ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า ยอนจุ

งสงสารเพื่อนขึ้นมา เลยออกอุบายว่า จุนจีป่วย เส้นเสียงอักเสบ ต้องพักราวๆ หนึ่งอาทิตย์ ด้วยความฉลาดของยอนจุง บวกกับการแสดง

ขั้นเทพของจุนจี สองหนุ่มเลยได้พักผ่อนยาว หนึ่งอาทิตย์
"ไปไหนกันดี" จุนจีถามความเห็น  ยอนจุงยักไหล่ ประมาณว่า ตามใจนาย  สองหนุ่มปิดบ้านแสนรักแล้ว ออกเดินทางไปจังหวัดหนึ่งใน

ชนบทอันห่างไกล.. ที่ๆจุนจีจะไปแสดงคอนเสริ์ตอีกสามเดือนข้างหน้า...เมือง ชามาเตะ

สองหนุ่มชวนกันพักที่โรงแรมพื้นเมืองแห่งหนึ่ง ริมทะเล โรงแรมเล็กๆ เงียบสะอาดสะอ้าน  ไกลเมืองใหญ่   ในขณะเดียวกัน ยุนนาก็เช็ค

ตารางจุนจีให้วุ่น เธอไม่รู้ว่า จุนกับยอน หายตัวกันไปไหนแพ๊คคู่

ฝ่ายแก้ม ได้ทำงานเป็น Maid ในโรงแรมริมหาดแห่งหนึ่ง  ใกล้กับที่จุนจีมาพัก  ที่โรงแรมที่แก้มทำงาน แก้มได้มีโอกาสเจอกับสาวซ่าส์

หนึ่งนาง มาทำงานพิเศษเหมือนกัน แต่หาเงินเรียนหนังสือ นางชื่อ อันนะ
"อันนะ เธอไม่คิดจะเลิกสูบบุหรี่เหรอ ผู้หญิงสูบบุหรี่ ไม่น่ารักเลยนะ" อันนะ มองแก้มด้วยสายตาอาฆาตลึก
"ก็ไม่คิดจะมีความน่ารักไง เลยสูบ อย่าเจ๋อ ใจป่ะ" แก้ม เงียบ แต่ไม่โกรธ เพราะนี่ล่ะ นิสัยตรงๆ ของ อันนะ
"อีกไม่นาน ชั้นก็จะได้เจอ จุนจีของชั้น ฮ๊าาาาา เฝ้ารอมานาน  ชั้นนะ ตั้งใจจะเก็บเงินจากการทำงานไปซื้อตั๋วดูการแสดงของเค้าล่ะ "

อันนะ ไม่ตอบ บดขยี้บุหรี่ที่เหลือ เด็ดบฝรั่งมาเคี้ยว4-5 ใบ  เอามือถูฟันไปมา บ้วนปากด้วยน้ำ  แล้วเดินเข้าไปทำงานต่อ แก้มวิ่งตามไปติดๆ อย่างร่าเริง
.........................................................................................
วันต่อมาเป็นวันหยุด สองสาวชวนกันไปตลาดปลา หาปลาสดมาทำอาหารอร่อยกินกัน ..ตลาดปลาตอนเช้าพ่อค้าแม่ค้าจะเยอะมาก
"เย็นนี้ เรามาเผาปลากันดีกว่า  ชั้นมีสถานที่ลับของชั้น ไม่บอกใครเลยนะ ความลับเราสองคน" อันนะ บอก แก้มว่า ถ้าแก้มไปบอกใคร อันนะ จะฆ่าแก้มทันที แก้มพยักหน้าหงึกหงัก พร้อมยกมือสาบาน อันนะ ขำก๊ากในท่าทางของแก้มที่เชื่อสนิทว่าจะโดนฆ่า

เย็นวันนั้นเอง อันนะพาแก้มมาที่ มุมหนึ่งของเกาะ เงียบ สงบ มองเห็นดาวชัดเจน
"สวยจัง  เธอมาที่นี่บ่อยเหรอ" อันนะ พยักหน้าตอบ พลางเขี่ยกองไฟ เพื่อย่างปลา เป็นอาหารหรูมื้อนั้น
"ชั้นมาที่นี่ ตอนชั้นเบื่อๆ  เซ็งๆ  บอกทีก็นอนที่นี่ ชั้นมีเต๊นท์นะ " แก้ม ทึ่งในความห้าว กล้าของอันนะ

ตอนที่สาม
ตอนนั้น มีเสียงดังแกรกๆ ที่พุ่มไม้ไม่ไกลนัก อันนะ บอกให้แก้มอยู่เงียบๆ อย่าหนีจากกองไฟ  แล้วอันนะก็เดินไปตามที่มาของเสียง

จังหวะนั้นเอง มีเงาโผล่มาจากพุ่มไม้หลังก้อนหินใหญ่ อันนะ กระโดดเตะเข้าก้านคอเงาดำนั้นเต็มๆ  แล้วเหยียบซ้ำ จากนั้น็ตะโกนให้แก้ม

วิ่งกลับไปทางที่พามา สองสาววิ่งหนีกันกลับที่พักอย่างไม่เหลียวมาดู

เช้าวันต่อมา ยอนจุงไปปลุกจุนจีที่ห้องพัก เพราะไม่เห็นลงมาทานข้าวเช้า จุนจีเปิดประตูห้องออกมา ใบหน้ามีรอยฟกช้ำ
"เฮ้ย ไปฟัดกับหมามาเรอะ" ยอนจุง เอาผ้าห่อน้ำแข็ง ประคบให้เพื่อน "นายต้องระวังหน่อย นายต้องใช้ใบหน้านะ แล้วเกิดอะไรขึ้น"
"ก็เมื่อคืน ชั้นนอนไม่หลับ เลยออกไปเดินเล่นริมหาดฝั่งโน๊นน เห็นมีกองไฟ นึกว่าจะมีคนอยู่ เดินไปถึงพุ่มไม้ ดันโดนโจมตี ใครไม่รู้ว่ะ ตีนนักเป็นบ้า  "
"นายต้องระวังตัวมากกว่านี้แล้วล่ะ มาไม่ทันไร มีเรื่องแล้ว  เราย้ายที่พักกันมั๊ยล่ะ" ยอนจุงลงไปติดต่อที่แผนกรับรองแขก ขอจองบ้านพักส่วนตัวเป็นหลัง  ทางโรงแรมเลยจัดบ้านริมทะเลให้ ไม่ไกลจากโรงแรมมานักและปลอดภัย มีทางเดินเชื่อมต่อริมหาดมาโรงแรมได้ สอง หนุ่มเลยรีบย้ายทันที
"ทางโรงแรม ส่ง Maid มาดูแลพวกเรา ทุกวัน เช้า ถึง ห้าโมงเย็น  แต่ถ้ามีอะไรฉุกเฉิน โทรไปที่โรงแรมได้ทุกเมื่อ" จุนจีพยักหน้าเบา เพราะเจ็บก้านคอที่โดนเตะ
"อ่ะนี่ ใส่ไว้ ปลอดภัย เผื่อมีคนจำได้  ผ้าปิดจมูก ผ้าพันคอ เปลี่ยนผมด้วย" ยอนจุงจัดการแปลงโฉมจุนจี จุนจีขัดขืนไม่ได้เพราะยังระบมไปทั้งตัว
...
ที่โรงแรม
"เธอสองคน ไปไม่ได้ เพราะทางแขก request  maid ผู้ชาย "
"แต่เราสองคน อยากทำล่วงเวลานะคะ คุณแม่บ้าน เราต้องใช้เงิน นะคะได้โปรด "อันนะ กับแก้ม อ้อนวอน แม่บ้านโรงแรม จนแม่บ้านใจอ่อน  แต่มีข้อแม้ว่า ต้องปลอมตัวเป็นผู้ชาย อย่าให้ถูกจับได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้น ตกงานกันทุกคน
"เห็นแก่ หัวหงอกๆ ชั้นด้วยนะยะ นี่เพราะเธอสองคนเป็นเด็กดีและอยู่ที่นี่ไม่นานหรอกนะ ชั้นถึงยอม"  สองสาวรับปากอย่างมั่นเหมาะ

การทำงานครั้งนี้ หมายถึงเงินค่าจ้างสามเท่า  เพราะเป็นการดูแลแบบ Special
"ใครหว่าเป็นแขก ท่าทางจะรวยน่าดูเนอะ "แก้มตั้งข้อสงสัย แต่อันนะบอกว่า รีบๆแต่งตัวให้ไว อย่าให้เค้าจับได้ว่าเป็นหญิงเด็ดขาด จะได้ไปทำความสะอาดบ้านแขกทันเวลา เผือจะได้ทิปเพิ่ม...อันนะ ย้ำกับแก้มว่า ต้องใช้ชื่อที่คุณแม่บ้านติดป้ายให้ อันนะ ชื่อ อัน  แก้มชื่อ กิม
...
"น่าจะบ้านหลังนี้ล่ะ  เดินเลาะมาตามหาด..อือม...OK พร้อมนะ แก้ม เอ๊ย ไอ้กิม"  แก้มพยักหน้า แล้วเดินให้เหมือนผู้ชายมากที่สุด

 

ตอนที่ 4

"เออ ไม่อยู่บ้านกัน  รีบๆ ทำงานก่อนที่แขกจะกลับมาเถอะ เราจะได้รีบกลับไปพักผ่อน" อันนะเร่ง แก้มที่ยืนสำรวจบ้านหลังงามอยู่
"กรี๊ดดดดด  " เสียงร้อง บ้านแตกของแก้ม ทำให้อันนะ วิ่งตามไปชั้นบน
"นี่หล่อน ร้องเป็นเสียงผู้หญิงได้ไงยะ เดี๋ยวใครมาได้ยินก็จบเห่กันพอดี" อันนะตะคอกใส่แก้มที่ยืนปิดหน้า ตัวสั่น
"ก็ กะ กะ กาง กางเกงในอ่ะ ของผู้ชายด้วย ชั้นไม่กล้าหยิบ มันกองอยูที่พื้น" อันนะ เดินไปหยิบกางเกงในเจ้าปัญหาใส่ตะกร้าผ้า
"อิแค่ลิงตัวเดียว เธอนี่มันบ้าว่ะ ตกลงจะทำมั๊ยงานบ้านเนี่ย "
"ทำ.. แต่ไม่ซัก กางเกงในได้ป่ะ อันนะ.." แก้มอ้อนวอน
"เออ งั้นไปรีดผ้าไป" อันนะ ส่ายหน้า กับความหน่อมแม้มของแก้ม  กางเกงในตัวเดียวร้องลั่นบ้าน  อันนะหยิบกางเกงในและเสื้อผ้าชิ้นอื่นๆ ใส่ตะกร้า และสลัดผ้าปูที่นอน เก็บกวาดห้อง จนเรียบร้อย แล้วรีบวิ่งลงไปช่วยแก้มข้างล่าง  ตอนนั้นเอง สองหนุ่มกลับมาถึงบ้าน จุนจีมองเห็นพนักงานมาทำความสะอาด เขารีบเอาผ้าปิดจมูกขึ้นมาปิด 
แก้มสะกิดอันนะ เมื่อเห็นแขกที่เข้าพักกลับเข้ามาในบ้าน
"ปิด หน้าไมวะ คู่จิ้นแหงๆ" อันนะคิดในใจ สองสาวในร่างบอยโค้งให้สองหนุ่ม ยอนจุงยิ้มให้  แต่จุนจีเฉยเมย สองสาวรีบหันหลังกลับ  จะเดินออกจากห้อง ยอนจุงมองตามด้วยความสงสัยว่า ผู้ชายอะไร ตัวบาง ผิวดียังกับผู้หญิง
"นายชื่ออะไร" ยองจุน ถามสองสาว
"ผม กิมครับ นี่ อันครับ" กิมทำเสียงให้ดูทุ้มมากที่สุดเหมือนผู้ชาย 
"นายทำอาหารเป็นใช่มั๊ย ดีเลยงั้นทำ แซนวิชเนยแข็งย่างให้พวกเราด้วย ส่วนนาย ชงกาแฟสด ให้เราด้วย" ....

"เฮ้ย ดึกมากแล้ว กลับเหอะ" แก้มกระซิบอันนะที่กำลังจะชวนแก้มกลับบ้าน
"นี่ดึกมาแล้ว ชั้นจะไปส่งพวกนายเอง "ยอนจุงลุกขึ้น เอาหนังสือไปเก็บเข้าที่
"ไม่ฮะ เราไปเองได้ เราแมนพอ"อันนะ ยืดอก ท่าทางตลก จุนจีเหลือบมอง แล้วส่ายหน้า
"ผอมแห้งไม่มีแรง โจรทุบหลังก็ขโมยของมีค่าไปได้แล้ว ให้ยอนจุงไปส่งดีแล้ว " แก้มกับอันนะ เดินตามยอนจุงมาที่รถ ตอนนั้นเองจู่ๆ ลูกเห็บกับฝนก็เทกระหน่ำลงมา ทั้งหมด เลยรีบเข้าบ้าน
"ตกขนาดนี้ คงไปไหนไม่ได้ พวกนายค้างที่นี่ล่ะ  เรามีห้องรับแขกข้างล่าง เสื้อผ้า มีเปลี่ยน ทางโรงแรมเตรียมไว้ห้ ตามสบาย" สองสาวไม่ทันได้พูดอะไร มองหน้ากันเลิกลั่ก ยอนจุงก็เดินหาวนอนเข้าบ้านไป
"เอาไงวะ วิ่งตามฝนกลับเลยป่ะ" อันนะ ทำหน้าตาจริงจัง แก้มสั่นหัวเลิ่กลั่กไม่เอาด้วย
"งั้นเราจะอยู่ลำบากนะ ถ้าความแตก เรายุ่งเลย เสื้อผ้าไม่มีเปลี่ยนด้วยเอาไงดี" ฝนทำท่าไม่หยุดตก อันนะบอกว่า ให้อยูนี่ล่ะ ไปดูห้องก่อน
สองสาวเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ไม่อาบน้ำ เพราะกลัวความลับแตก  แล้วเก็บตัวในห้อง
ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตู ทำเอาแก้มสะดุ้งสุดตัว มองหน้านนะเลิกลั่ก  อันนะ เดินไปเปิดประตู
"ชั้นมีข่าวดีมาบอก" ยอนจุงยิ้มเหมือนได้ทำในสิ่งที่ถูกต้อง"ชั้นโทรไปแจ้งทางโรงแรมแล้วว่า  พวกนายเดินทางไปกลับอันตรายและลำบาก ชั้นเลยเสนอให้พวกนาย พักที่นี่ ตลอดช่วงเวลาที่พวกชั้นอยู่ที่นี่" ดั่งสายฟ้าฟาดเปรี้ยงลงกลางสันหลัง!!! แก้ม กับ อันนะ หน้าซีดเป็นเผือกค้างปี
"โอ้โห ดีใจ จนพูดไม่ออก... ไม่ตอ้งขอบใจชั้นนะ  เออ พรุ่งนี้ไปขนของใช้ที่จำเป็นบางส่วนมาก่อนเลย" แล้วยอนจุงก็เดินจากไป...
...งานเข้า....

"""เอาล่ะวะ ทีนี้ ...
"อาทิตย์เดียวเอง ไม่นานหรอก เราก็แหลไปวันต่อวัน  สะกดจิตตัวเองเลยว่าตัวเองเป็นMale เดี๋ยวก็ชิน  ว่าแล้ว ต้องตกแต่งวิกผมเพิ่มซะหน่อย"

อันนะ ดูท่าทาง ไม่ร้อนรนเลย   เอาวะ เพื่อได้เจอจุนจีใกล้ๆ ชั้นต้องสู้ๆ แก้มนั่งกอดหมอดคิดถึงไอด่อลสุดที่รัก แล้วจูบหมอน ประหนึ่งว่า มันคือ

ปั๊กจุนจี ...
เช้าตรู่ ก่อนพระอาทิตย์ตื่น สองสาว เผ่นแน่บไปเอาข้าวของจากที่พักมาไว้ที่บ้านริมหาด แล้วมาเตรียมอาหารเช้า ...
 จุนจี ไม่ลงมาจากห้อง แก้มตามไปเรียก แล้วแง้มประตูไปดู จุนจีลืมผ้าปิดหน้า แต่นั่งหันหลังให้แก้ม แก้ม ขยี้ตาตัวเองหลายรอบ
"สงสัยคิดถึงจุนจีมากไปเลยตาลาย" " คุณครับ อาหารเช้าพร้อมแล้ว" เสียงแก้มทำหให้จุนจีรีบปิดสมุดบันทึกแล้วเอาผ้ามาปิดหน้า "จะลงไป

เดี๋ยวนี้ล่ะ"  แก้มสงสัยว่า ทำไม ต้องปิดหน้า แต่ไม่กล้าถาม

สองหนุ่มไปอาบแดด สองสาวเลยแอบหนีมาพักผ่อนในห้อง แก้มนั่งเพ้อถึงจุนจี เก็บรูปไว้ติดตัวตลอดเวลา 
ยอนจุงสังเกตุความผิดปรกติของสองบอย โดยเฉพาะกับแก้มที่มีท่าทางกระเดียดไปทางผู้หญิง เช่น ไม่ชอบแดดแรง ล้างจานได้คล่องแคล่ว มือเล็กเรีวบาง ...ส่วนอันนะ ยอนจุงไม่แน่ใจ เพราะท่าทางเหมือนผู้ชายมาก ทั้งการสูบบุหรี่ ท่าทางกวนตีน กวนประสาทต่างๆ เช่น เอาเท้าเขี่ยคีบผ้า

เข้าตะกร้า เอาตีนเตะ ถีบแทนการใช้มือปิดประตู ...และท่านั่งสูบบุหรี่...

จุนจี บอกยอนจุงว่าเบื่อทะเล อยากมีกิจกรรมสนุกๆกว่านี้  อันนะได้ยินเลยเสนอไปใช้ชีวิตแบบชาวสวนชาวไร่ 
"เออ น่าตื่นเต้นดีนะ "จุนจีเห็นด้วย แต่ยอนจุงบอกว่า มันไม่สนุกเหมือนที่จุนจีคิด
"ถ้านายกลัว นายไม่ต้องไป" จุนจีเดินขึ้นไปเก็บกระเป๋าเตรียมออกเดินทาง ตามที่อันนะเสนอมา
..."เฮ่ย นี่มันโรงนานี่นา ไม่มีอะไรเลยนะ "
"ก็ผมบอกคุณเหรอครับว่า มีสิ่งอำนวยความสะดวก  คุณบอกว่า คุณอยากหาอะไรตื่นเต้นทำ นี่ไงครับ อย่าบอกนะว่าคุณป๊อด" อันนะ เริ่มแผน

แกล้งแขก  แก้มแอบขำ ในท่าทางของสองหนุ่ม
" เออ อันนะ ที่บ้านใครเหรอ  ทำไมเธอถึงรู้จักที่นี่" แก้มแอบกระซิบถาม ตอนช่วยกันขนกระเป่าลงจากรถ อันนะยิ้ม บอกว่า บ้านอันนะเอง
แก้มอึ้ง ป้าปากค้าง... มีขนาดนี้ ทำไมต้องไปทำงานพิเศษ.. งง..
 ไม่มีที่นอนนุ่มๆ  ทั้งหมด ต้องนอนเต๊นท์ ห้องน้ำไม่มี ต้องอาบน้ำในบ่อ อาหารหรูไม่มี ต้องช่วยกันทำกินเอง.. ยอนจุงได้ยินคร่าวๆก็เตรียมแพ๊คของจะกลับบ้านริมหาดทันที แต่จุนจีบอกว่า จะอยู่ต่อ เพราะมันท้าทาย
"ไม่ได้นะ นายหยุดได้แค่อาทิตย์เดียว แล้วถ้านายเป็นอะไรขึ้นมา ชั้นตายแน่" ยอนจุงหงุดหงิด แต่ทำอะไรไม่ได้ นึกแค้น อันนะในใจลึกๆ

แก้ม กางเต๊นท์ ให้สามหลัง  จุนจีกับยอนจุง ขอนอนแยก เพื่อความสบาย 
"เราจะนอนชั้นลอย กันนะครับ เพราะ จระเข้ปีนบันไดไม่ได้" อันนะ พูดหน้าตาเฉย
"จระเข้!!! ที่นี่ มีไอ้ตัวนั่นด้วยเรอะ"  " อื้อ.. สามตัวเอง อยู่ฝั่งโน๊นนนน" อันนะ โบ้ยหน้าไปทางด้านหลังของฟาร์ม  ยอนจุง หน้าซีด  คิดว่างานนี้ถูกลวงมาฆ่าแน่ๆ
วันแรก ทั้งหมดทำกิจกรรม ปลูกมะเขือเทศด้วยกัน จุนจีขุดได้ สามหลุมก็เหนื่อยหอบแล้วบอกร้อน   แล้วจู่ๆก็เป็นลมล้มลงกลางสวน อันนะเข้าปประคองจุนจีเดินเข้าร่ม  ยอนจุงตกใจ นึกว่า จุนจีตายกลางแดด
" เอาผ้าปิดจมูกออกก่อนนะฮะ จะได้หายใจสะดวก" อันนะกำลังจะเอาผ้าออก แต่ยอนจุงมาคว้ามือแก้มไว้ทัน อันชักมือกลับด้วยความตกใจ
ยอนจุงแปลกใจว่าทำไม มืออันในร่างชาย เล็ก บาง นุ่ม เหมือนมือผู้หญิง
 แก้มเป็นห่วงว่า แขกที่ตนต้องดูแลจะมาตายอยู่ที่ฟาร์ม เลยแอบย่องไปดูจุนจีที่ที่นอน  เห็นหลับสนิทและยังหายใจ  แก้มเลย เอนกายลงพักผ่อน

คิดถึงจุนจีไอดอลสุดที่รักจับใจ  ถ้าไม่ใช่เพราะนาย ชั้นไม่มาทำแบบนี้แน่ แก้มคิดในใจ และงีบหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน

คืนนั้น ทุกคนหลับไปด้วยความเพลีย  แต่แก้มได้ยินเสียงครางแปลกๆ  แก้มคลานตามเสียงไป พบว่าเป็นจุนจีที่กำลังนอนหนาวสั่น เพราะพิษไข้
"นาย..นายฮะ นาย.. โห ตัวร้อนจี๋เลยอ่ะ "  จุนจีเงยหน้าขึ้นมาในความมืด โดยไม่มีหน้ากากผ้า แต่แก้มมองไม่เห็นชัด เพราะในโรงนาไม่มีไฟ

นอกจากแสงจันทร์ที่บางเบามากๆ 
"กิม..นายเหรอ.. ชั้นหนาว..." จุนจี เรียกแก้มเสียงแผ่วเบา  แก้มรีบเช็ดตัวให้จุนจี จนตัวเย็นลง ... ด้วยความเป็นห่วงผสมความเหนื่อย แก้มเลยเผลอหลับอยู่ข้างๆจุนจี

จุนจีตื่นมา ตอนเช้ามืด.. พบว่า นายกิมนอน กรนอยู่ใกล้ๆ และจำได้ว่า นายนี่เช็ดตัวให้ตอนตนเป็นไข้  จุนจีนอนมองนายกิมแล้ว แปลกใจว่าทำไม เหมือนเด็กผู้หญิง..
"อือม..จุนจี งึมๆ... " แก้มละเมอถึงจุนจี  จุนจีตกใจ นึกว่าความแตก แต่ก็โล่งใจ เพราะประโยคต่อไป
"รักจุนจี  งึมๆ จะไปดูคอนเสริ์ตให้ได้ เก็บเงินก่อนนะ จั๊บๆ งึมๆๆ " คร่อกกกก  จุนจีหัวเราะเบาๆ ที่นายกิมเป็นแฟนคลับของตน
 "นายจะทำหน้ายังไงนะ นายกิม ถ้านายรู้ทีหลังว่า ชั้น..ปั๊กจุนจี นอนอยู่ตรงนี้ " จุนจีเอามือขยี้หัวของนายกิมอย่างเอ็นดู ก่อนจะลุกขึ้นไป อาบน้ำแต่งตัว

มีต่อ 

ตอนที่ 5
"มีโทรศัพท์ จากยุนนามา.. ถามว่าจะกลับเมื่อไหร่ " "บอกไปว่า อีกสองอาทิตย์แล้วเลิกตามด้วย"จุน เดินหนี ยอนเดินตาม
อันนะมองหากิม จุนจีบอกว่า นอนยังไม่ตื่น "คุณทำะไรไอ้กิม"อันนะลืมตัวแผสดเสียงสาว ยอนจุงสะกิดมจ จุนจีไม่ทันสังเกตุ "ไม่ได้ทำ มันสิทำผม" ทั้งหมดตกใจ จุนหัวเราะ" เขาเช็ดตัวให้ผม ผมมีไข้สูง" ทุกคนโล่งอก จุนบอกยอนว่าอย่าห่วง ไม่มีใครเห็นหน้าเขา เพราะมันมืด

 สายแล้ว แก้มยังไม่ตื่น.. อันนะ เป็นห่วงเลยเดินขึ้นไปดู พบว่า แก้มมีไข้ขึ้นสูง "อ้าว ยัยนี่ ดันไปติดไข้ตานั่นมาซะนี่ เวรเลยทีนี้ " อันนะ เตรียมย้ายแก้มไปที่ที่ลับตา เพราะต้องเช็ดตัว แล้วจัดการต้มยาหม้อให้เพื่อนกิน "หายไปไหนกันวะ "ยอนจุงเดินตามหา แก้มกับอันนะ "อย่าไปสนเลย ให้เขาพักเถอะ มาให้อาหารจระเข้กันดีกว่า " แต่ยอนจุงมองจระเข้ที่กำลังงาบเนื้อด้วยความสยอง

จุนจีให้อาหารจระเข้ไป นึกถึง เมื่อคืนที่นอนมีไข้ สัมผัสที่เค้ารู้สึกเป็นสัมผัสแปลกๆ เหมือนจากผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย การเช็ดตัวแบบอ่อนโยน ช่วงที่ไอ้กิมอ้อมตัวมาเช็ดหลัง ให้ตน เหมือนไอ้กิมมีหน้าอก!! จุนจิสลัดความคิดพิลึกออกจากหัว" หรือ เราจะแอ๊บเกย์วะ ไม่น่าจะใช่"

 แก้มมีไข้สูง  อันนะคิดหนัก เพราะเอาเพื่อนมาทรมาน   "แก้ม แก้ม เธอรู้สึกตัวมั๊ย กินยานี่หน่อยนะ " อันนะ ประคองเพื่อน อย่างเบามือ ให้ทาน

ยา แก้มค่อยๆจิบยาจากถ้วย แต่สำลัก  อันนะเลยรีบหาผ้ามาเช็ดตัวแก้ม  แต่ผ้าสะดาดแถวนั้นไม่มี อันนะ เลยวิ่งลงมาข้างล่าง ไปทางหลังบ้าน

ยอนจุงเห็นท่าทางรีบเร่ง เลย ย่องตามไปแอบดู

ยอนจุงตะลึง ที่รู้ว่า  ไอ้กิมเป็นเด็กสาวปลอมตัวมา เขาแอบดูอยู่ตรงหลังบันไดเห็นทุกอย่าง"ตายล่ะวะ นี่มันอะไรกัน ทำไมเป็นไอ้กิมมีนม"
อันนะ ยังนั่งเฝ้าแก้ม ยอนจุงย่องลงมาชั้นล่าง  แกล้งตะโกนเรียกอันนะ " ไอ้อัน อยู่ไหน"   อันนะรีบห่มผ้าให้แก้มแล้ว วิ่งบันไดมาหายอนจุง
"มีไรฮะ"
"กิมมันไปไหน"
"เอ่อ  เอ่อ  มัน  มันท้องเสียครับ"  ยอนจุงรู้เลยว่า สองคนนี้มีพิรุธ

: ล้างบาง Pleasant Ville BY Crazy Sim's Abbza

คนที่เล่น sims  มานาน หรือ แบบจริงจังต้องรู้จักเมือง Pleasant Ville    ตัวเด่นๆ เช่น ดอน ลอธาริโอ(คาสโนว่าตัวพ่อ ยากจน ซกมก)  ครอบครัวโกธ(รวยมากแต่ผีทวดดุ)  เบรนดี้ บรู๊ค(ไม่ใช่แอนนี่...สามีตาย ทั้งลูกสองสามคนให้เธอเลี้ยงดู งานก็ไม่มี แบบนี้ต้องหาสามีต่างชาติรวยๆ ) สองสาวคาลิเอนเต้ (ถังแตก รอจับคนรวย) และอีกมากมายที่มี story ฮาๆ ให้เล่น...
แต่ด้วยความที่ หน้าตา sims ดั้งเดิม แสนอุบาทว์  เราลยมีการพา sims  ไปทุบหน้ามาใหม่ เพื่อเพิ่มความสบายทางสายตาตอนเล่น

 

และเราจะเดินเรื่องต่อจากที่คนทำเกมส์สร้างเรื่องค้างไว้ โดยเราเพิ่มตัวละครขึ้นมา เธอชื่อ มายา ลิน


มายาเข้ามาในเมือง สุขกายสบายตับ(Pleasant Ville) และอ้างว่า เป็นหมอดูสุดแม่น  มายาเริ่มจากบ้านดอน บ้านแรก
มายา" ถ้าคุณไม่แต่งงานกับคาสซานดร้า ดวงคุณจะตกอับสุดสุด"
มายาบอกคาสซานดร้าว่า" ถ้าคุณไม่ไปทุบหน้า คุณจะไม่ได้ดอนมาครองตลอดชีวิต"
มายาบอก สองสาวคาลิเอนเต้ว่า "เรามีีข้อเสนอ คอร์สโมดิฟายหนังหน้าราคาถูก  และเปลี่ยนสีผิว  ถ้าพวกคุณไม่ดูดี พวกคุณจะสู้สาวคนอื่นในเมืองนีี้ไม่ได้เลย"

นี่เป็นตัวอย่าง การทำงานของมายา...เธอกำลังเตรียมเดินหน้า เปลี่ยนแปลงเมืองนี้

 ....... สองเดือนผ่านไป ทุกคนถูกศัลยกรรม ครอบงำ  ทุกบ้านท่ผ่านการโมหน้า จะมีรูปภาพนี้ติดอยู่ที่บ้าน แต่รูปนี้ไม่ทำธรรมดา มันมีพลังแฝงเร้นซ่อนอยู่ในภาพ

ดิน่า วางแผนจับมอร์แก่ได้สำเร็จ และหล่อนจะขนของเข้าบ้านโกธ วางแผนไล่คาสซานดร้าและอเล็กซ์ออกจากบ้าน

"ทีนี้ล่ะ ตำแหน่งคุณนายโกธ ต้องเป็นของชั้น หึหึหึ"ดิน่าย้มกริ่ม หวังเคลมมรดก ของกิ๊กแก่มอร์ไทม์เมอร์
....... สองเดือนผ่านไป ทุกคนถูกศัลยกรรม ครอบงำ   ดิน่า วางแผนจับมอร์แก่ได้สำเร็จ และหล่อนจะขนของเข้าบ้านโกธ
...ดิน่า"ชั้นจะไปจัดงานแต่งงานที่บ้านมอ นะ.
นีน่า" แต่มอยังไม่ขอเธอแต่งงานนะ"
ดีน่า " เออ เดี๋ยวก็ขอน่า เชื่อสิ เธอหาชุดสวยๆ รอเหอะ"นีน่าสะบัดหน้าใส่น้องสาว แล้วเดินขึ้นไปเก็บของบนบ้าน
นขณะเดียวกันที่บ้านของมอ กำลงเกิดเรื่องวุ่นวาย เพราะ ดอนไม่ยอมแต่งงานกับค่าซานดร้า  ดอนวิ่งหนีจากงานแต่ง..เล่นเอาคาสเสียสติ

ไปชั่วขณะ  มอร์ไทมฒเมอร์โกรธให้ดอนมาก ถึงขนาดตัดเป็นตัดตาย  จังหวะเดียวกับที่ ดิน่า เดินทางมาถึงบ้านมอ แล้วแอบได้ยิน

เหตุการณ์ทั้งหมดที่แขกในงานแต่งล่ม เม้าทก์กัน
"ดิน่า" นังคาส สมน้ำหน้า  ชั้นจะทำใแกเจ็บช้ำมากขึ้นกว่าเดิมจนสติแตก"  ดิน่าเปลี่ยนแผน ไม่เข้าบ้านโกธคืนนี้ แต่ดิน่าขึ้น taxi ไปบ้าน

ดอน ลอธาริโอ

ดิน่า มาถึงบ้านดอน แต่ก็ต้องหยุด(อีกรอบ) เพราะเห็นดอนกำลัง ดื่มด่ำกับแม่บ้าน นามว่า จารุวรรณ "ต้องเก็บหลักฐาน" ดิน่า หยิบกล้องขึ่นมา ปิดแฟลช แล้วเก็บภาพ แนว หนังสือ ปลุกใจเสือป่าไว้ทันที. จากนั้นก็เดินออกไปเรียกรถกลับบ้าน  ดิน่ามีแผนอะไร?   มายา ลิน เดินออกมาจากมุมห้องแถวที่ ดิน่าขึ้นรถแท๊กซี่ออกไป. มายายิ้มมุมปากแล้วเดินเข้าบ้านดอนทางหลังบ้าน

.....เช้าวันต่อมา  มายาเดินลงมาที่ห้ิงครัว เห็นจารุวรรณในชุดนอนกำลังเตรียมอาหารเช้า จารุวรรณชะงัก ทันทีที่เห็นมายา

"สวัสดีค่ะ ชั้นเป็นคนมาเช่าบ้านที่นี่ ตามที่ดอนประกาศไว้ เราไม่มีะไรเกินเลยมากกว่านั้น"มายายิ้มแบบเป็นมิตร. จารุวรรณยิ้มตอบ แล้วยกอาหารมาที่โต๊ะ 

"โห คุณทำหมดเลยเหรอคะ เก่งจัง. มาไม่เคยกินของแบบนี้มานานแล้วนะ" มายาป้อนคำหวาน จารุวรรณอมยิ้ม แล้วบอกให้มายาทานให้เยอะเลย. ส่วนตนจะไปปลุกดอน มายาบอกว่าไม่ต้องปลุกหรอก เดี๋ยวก็ตื่นเอง แต่ตนมีเรื่องจะคุยกับจารุวรรณ

"คุณย้ายมาอยู่ที่นี่  แทนชั้นได้ไหม จารุวรรณ ชี้นจะออกค่าใช้จ่ายให้ล่วงหน้า หนึ่งปี แต่มีข้อ้ว่า คุณต้องดูแล ข้าวของเครื่องใช้ให้ชั้น " จารุวรรณงงๆ กับคำเชิญ. มายา เกลี้ยกล่ิมจน จารุวรรณยอมใจอ่อน แต่หลักๆคือ จารุวรรณรักดอนมาก อยากได้เป็นสามีิเลยก็ว่าได้ ทั้งสองทำสัญญาลับตกลงกันสองคน

"คุณจะไปตอนนี้ เลยเหรอคะ" มายาพยักหน้า แล้วกดenterที่แป้นคอมพิวเตอร์ 

"เงินทั้งหมดโอนเข้าบัญชีคุณแล้ว เช็คยอดเงินได้เลยค่ะ" มายายิ้มให้ ก่อนขอตัวเดินไปเก็บของ ก่อนที่ดอนจะตื่น. 

 เที่ยงวัน ดอนตืานขึ้นมา ถามหามายา จารุวรรณบอกว่า เธอมีธุระด่วนที่ต่างประเทศ ิลยไม่ได้ลา เพราะไฟลท์ที่จะออก มีช่วงเช้าช่วงเดียว. ดอน งงๆ กับ สาวลึกลับคนนี้ แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมากมาย

" ดอนคะ  ให้ชั้นมาอยู่ที่นี่นะ ชั้นจะดูแลบ้านให้และ จะออกค่าใช้จ่ายในบ้านช่วยคุณ" ดอน ตกใจนิดๆ เพราะนึกไม่ถึงว่า กิ๊กแม่บ้านจะจู่โจมขนาดนี้ แต่เมื่อนึกถึงเรื่องเงินค่าเช่า ดอนเลยยอมตกลง

 to be continue

จารุวรรณวางแผนจับดอน โดยปล่อยให้ตัวเองตั้งท้อง...
ดิน่า ยังคงวางแผนจับตาแก่มอร์ แต่ไม่ใช่ตอนนี้...
นีน่า ไปแตะรูปภาพที่ฝาผนัง จิตใจที่คิดแค้นต่อดอน ส่งผลให้เธอมีพลังด้านมืดอย่างร้ายกาจ

  ที่บ้านของ สองสาว คาลิเอนเต้...
มายามาเคาะประตูหน้าบ้าน บอกว่า ตนกับพี่ชาย อยากขอเช่าบ้าน เพิ่งมาจากต่างจังหวัด  เรียกเงินเท่าไหร่ก็ยอม  ดิน่ากำลังร้อนเงิน

เลยรีบตอบตกลง
"แต่ห้องเล็กนะ เธอสองคนน่าจะอยู่ได้ ไม่อึดอัดนัก" ดิน่ารับบเงินจาก มายา และเหลือบตามองตะวัน..หนุ่มหล่อ หน้าตาดี สะอาดสะอ้าน

ท่าทางเงียบขรึม..
"ขาด เหลืออะไร บอกเราได้นะคะ  ห้องพี่อยู่ทางขวามือชั้นสอง"ดิน่าพูดพลางจิกสายตาไปทางตะวัน ที่กำลังสำรวจห้องแคบๆ แต่ดูสะอาดสะอ้าน  มายารู้ทันดิน่าแต่ไม่ว่าอะไร กล่าวขอบคุณแล้วขอตัวพักผ่อน
ทันทีที่ประตูปิด มายาเดินไปหาตะวันแล้วอมยิ้ม.. "ต่อไป นายต้องจัดการแล้วนะ" ตะวันหันมาทางมายาแล้วยิ้มมุมปาก พยักหน้า....

นีน่า ห้อยหัวมองลงมาจากหน้าต่างชั้นสอง..."สองคนนี้มันยังไงอยู่นะ" เธอพูดกับตัวเอง แล้วเดินกลับไปที่โลงนอน....

..คืนนั้น ตะวันออกมายืนรับแสงจันร์หน้าบ้านใกล้ห้อง แต่ก็ต้องนิ่ง เพราะนิน่าเดินเข้ามาหา
"นายกับพี่สาวมาที่นี่เพื่ออะไร" นีนาถามตรงประเด็น ... ตะวันไม่ตอบแต่นิ่งและจ้องลึกลงไปในดวงตาของนีน่า
"คุณ ต้องการผมนีน่า ผมเลยมาที่นี่" ตะวันเดินเข้าไปประชิดตัวนี้นา แล้วเอามือแตะที่ต้นขานีน่าเบาๆ  นีน่าแม่มดร้อนรัก รู้ได้ทันทีว่า
ตะวันหมายถึงอะไร...
"นายนี่สุดยอดมาก ตะวัน" นีน่ากอดท่อนบนเปลือยเปล่าของตะวันที่นอนทอดกายลอนจ้อน อาบแสงจันทร์กับนีน่า อยู่สนามหญ้า 

ตะวันหลับตาสนิทไม่ตอบ มีแต่เสียงหายใจที่หอบถี่เล็กน้อย เพราะความเหนื่อยอ่อน เนื่องจาก ต้องการตอบสนองความต้องการของนีน่า

แบบถึงกระดูก
"เรา รีบลุกเถอะ เดี๋ยวมีใครตื่นมาเห็น" นีน่าลุกขึ้น แล้วบอกให้ตะวันลุกขึ้นมาด้วย.."ไปต่อที่ห้องชั้นนะ"นีน่าชวน แต่ตะวันส่ายหน้า แล้ว

บอกว่า เยอะไป ไม่ดี ..นีน่างอนเล็กน้อย แต่ไม่แสดงอาการออกมา  แต่งตัวแล้วเดินขึ้นห้องไป... เหตุการณ์นี้ไม่รอดพ้นสายตาของ

มายา..เธอยิ้มอย่างพอใจ   .. ฝ่ายนีน่า นอนไม่หลับ เพราะไม่อิ่ม...คืนนั้น  นีน่าร่ายมนต์หายตัว เข้าไปหาตะวัน...เธอโผล่ไปอยูข้างบน

คร่อมร่างของตะวันที่กำลังหลับ...ตะวันเหมือนจะรู้ เตรียมตัวไว้แล้ว..คืนนั้น นีน่าควบม้าศึกสลับกับตะวัน จนค่อนเช้า....


จารุวรรณ หาแผนจันดอนให้ติดหมัด ... เธอลงทุนโทรไป nasa shopping ลงทุนซื้อเครื่องโอมกำเนิด มาซ่อนไว้ดาดฟ้า  แล้วเอา

เส้นผมของดอน หย่อนลงไปในเครื่อง แล้วเธอก็เดินเข้าไปในกล่องสี่เหลี่ยมในเครื่อง ตั้งโปรแกรมท้องกับ ดอน(เจ้าของเส้นผม).......

เย็นวันเดียวกัน ดอนเลิกงานมา แปลกใจที่บ้านเหมือนถูกต่อเติม ด้วยห้องสำเร็จรูป
"วรรณ...นี่อะไร  คุณเอาเงินมาจากไหน มาจัดการเรื่องนี้" ดอนเริ่ม งง กับการเปลี่ยนแปลง
"เงินวรรณเองค่ะ วรรณอยากให้ครอบครัวเราดู อู้หรูฟู่.. วรรณยังมี surprise อีกนะคะ  แต่ไม่บอกตอนนี้" จารุวรรณยิ้มหน้าระรื่น 

ดอนโล่งใจที่วรรณใช้เงินตัวเอง...ดาวไถโผล่มาจากดอนทันที  ดอนบอกว่า เรามาตกแต่งบ้านกัดีไหม แต่วรรณต้องออกเงินนะ เพราะเงิน

ดอนส่งไปให้พ่อแม่ที่บ้านนอกหมดแล้ว (มันมีพ่อแม่ด้วยเหรอ)  จารุวรรณรับปาก และแอบส่งไลน์ไปขอความช่วยเหลือจากมายา
"ได้ สิ  แต่มีข้อแม้นะ ข้อเดียว แต่ไม่ช่ตอนนี้  วันไหนที่ชั้นเรียกข้อตกลง เธอต้องให้ชั้น" มายายื่นข้อแม้แปลกๆ  แต่ด้วยความที่จาวรุ

วรรณต้องการเงินมากมาย เธอเลยรับปากทันท
อย่าลืมนะ จารุวรรณ  ถ้าเธอผิดสัญญา เธอจะเสียของที่เธอรักมากที่สุดไปตลอดกาล"

จารุวรรณเริ่มการตกแต่งบ้าน จนเสร็จ ดอนดีใจมาก ทั้งกอดทั้งหอมจารุวรรณ และตบรางวัลด้วยการอุ้มขึ้นเตียงนอน  ดอนและจารุวรรณ

ใช้ชีวิตแบบหรูหรา ในขณะที่คาสซานดร้า ใช้ชีวิตด้วยความเศร้า..


คาสซานดร้า แค้นดอนหนัก ยิ่งรู้ว่า ดอนเอาจารุวรรณมาทำเมีย ทุกวันคาสจะไปเตะถังขยะหน้าบ้านดอน ขโมยหนังสือพิมพ์ตอนเช้าๆ
แต่ก็ไม่ช่วยให้คาสดีขึ้นเลย กลับแย่ลงหนักกว่าเดิมจนวันนึ่ง...
"มาส่งนมคร๊าบบบบ" ...คาสเดินลงมาเปิดประตู ด้วยความ งง เพราะที่บ้านไม่เคยรับนมสด เปิดประตูไปเจอเด็กหนุ่มหน้าตาดี ยืนที่ประตู
"ชั้นไม่เคยขอให้นมมาส่งที่นี่ " แต่ชายหนุ่มยิ้มหวาน
"งั้นผมฝากเบอร์ไว้นะครับ เผื่อคุณเปลี่ยนจ อยากลองทานนมของผมดูบ้าง  ผมชื่อ ปั๊กรองครับ ปั๊กรอง ปองรัก" ชายหนุ่มทำหน้าทะเล้น

น่ารักๆ ก่อนทิ้งเบอร์ห้คาสแล้วเดินออกจากบ้านไป  คาสยืน งง อยู่ สามวิ...แล้วคิดว่า ตาคนนี้เป้นคนสติไม่เต็มแน่ๆ
"เสียดาย หน้าตาดี"  คาสเดินเข้าบ้านไป แล้วทิ้งกระดาษจดเบอร์โทร ไว้หน้าบ้าน... เธอเดินขึ้นห้องนอน  แต่ต้องแปลกใจที่กระดาษ

แผ่นที่เธอทิ้งไปมันมาวางอยู่ที่หน้ากระจก???!!  คาสอ่านกระดาษนั่นอีกรอบ
"รอวันฉันรักเธอ   แอดมานะครับ

ปั๊กรอง"
เห่ ยมาก  คาสหัวเราะเบาๆ กับมุขเชยๆของชายแปลกหน้า เธอถอนหายใจ แล้ว่ายหน้า..ผู้ชายก็งี้ล่ะ..คลำดูไม่มีหาง เอาหมด  ...คาสร้องไห้อีกครั้งเรื่อง ดอนทิ้งเธอไปจนเธอหลับ.คืนนั้น คาสฝันว่า ชายแปลกหน้ามานั่งข้างเตียงนอนเธอและห่มผ้าห่มให้เธอดวย คาสรู้สึก

อบอุ่นใจอย่างแปลกประหลาด

ตอน ชั้นสิ ตัวจริง



จา รุวรรรณแอบสะใจลึกๆที่ได้ดอนมาครอง เธอต้องการให้สาวทั้งเมืองรู้ว่าเธอคือภรรยา คือคนที่ดอนเลือกแล้ว  คนแรกที่เธออยากเห็นสีหน้าคือ คาสซานดร้า
"โขกสับ ใช่งานชั้นดีนัก  ทีนี้ล่ะ แกจะน้ำตาเช็ดตาตุ่ม" จารุวรรณแต่งตัว เตรียมออกไปพล่านทันที. ระหว่างทางจารุวรรณเจอกับ  ดิน่า ที่กำลังจะไปอ้อนขอให้มอร์ชวนเธอแต่งงาน. ตาต่อตาประสานกัน เรดาร์แห่ง อริของสองสาว  ทำงานทันที
" ไปไหนเหรอ แม่บ้านวรรณ" ดิน่า ทักเสียงเหน็บแนมจารุวรรณ จารุวรรณฉุน แต่เก็บอาการ แกล้งยิ้ม" ว่าจะไปใช้เงินหน่อยนะ อยู่บ้านเฉยๆ มันเครียดดดดด ดอน น่ะ ดอน ลอธาริโอนั่นล่ะ ไม่ยอมให้ชั้นทำงานเลย. ให้อยู่ที่บ้าน คอยดูแล. เขาบอกว่า ภรรยาต้องดูแลสามี" พูดพลาง เชิดหน้าขึ้นฟ้า   ดิน่าแปลกใจ แต่เก็บอาการ
" อุ๊ย เหรอ แหม ดอนเนี่ย เค้า แมนนะ กล้าควบ กล้าขี่ต่อ โคลงเคลงขนาดนั้น" ดิน่าเหน็บ
" เธอว่าใคร พูดให้มันดีดีนะ " จารุวรรณขึ้นเสียง แต่ก็นึกขึ้นได้ เลยต่อประโยคว่า โมโหไม่ได้ อันตรายถึงเด็กในท้อง ของตนกับดอน. แล้วก็เดินไป ทิ้งให้ดิน่า ยืนอึ้ง " ลูกเหรอ มันท้องไวนักวะ"
 ดิน่ารีบเดินไปบ้านมอร์ ทางลัด เพราะจารุวรรณ เหมือนจะมุ่งหน้าไปทางเดียวกัน
ทัน ทีที่มอร์เห็นดิน่าก็เข้าสวมกอด จนดิน่าแกล้งดัดจริตห้าม ว่าอายคนอื่น  มอร์บอกว่าถ้ากลัวเขาว่า ก็แต่งงานกันสิ. ดิน่าติบตกลงแบบไม่คิด กระโดดกอดมอร์ทันที
" งานแต่งงาน ไม่จัดนะคะ. จดทะเบีนยกันเลยนะ" คำขอของเมียสาว ถูกใจมอร์ยิ่งนัก   สองคนแอบไปจดทะเบียนกันเงียบๆ. ดิน่าตกถังข้าวสารทันที


" อะไรนะ. พ่อแต่งงาน ไมุ่ามหนูซักคำ แล้วจะให้หนูเรียกยัยนั่นว่า แม่เหรอคะ. ไม่มีทาง" คาสซานดร้าฉุนขาด ทันทีที่รู้เรื่อง มอร์ กับดิน่า
" ไม่ต้องเรียกดิน่าว่า แม่หรอก เรียกปรกตินั่นล่ะ พ่อรักเขานะลูก พ่ออยากกระชุ่มกระชวยอีกรอบ" มอร์ขอร้องให้คาสรับดิน่าเข้าบ้าน  คาสรักพ่อมาก เลยกัดฟันรับปาก. แต่ยื่นคำขาดว่า ดิน่าจะมาเป็นใหญ่ในบ้านนี้ไม่ได้  มอร์รับปาก. alex. น้องชายคนเล็กเดินเข้ามากอดคาสซานดร้า คาสลูบหัวน้องชาย" ไม่ต้องกลัวนะ ไม่มีใครทำอะไรเราได้ พี่จะดูแลเธอเอง " คาสกอดน้องชายไว้แน่น. มอร์เดินมาหาลูกๆแล้วกอดลูกด้วยความรัก


ฝ่ายจารุวรรณ แพ้ท้องกลางทาง ยังไปไม่ถึงไหน เลยต้องล้มเลิกแผนเย้ยฟ้า กลับบ้านไปนอนอมมะขามป้อม กันคลื่นไส้

« Last Edit: September 22, 2013, 09:53:48 PM by mdkenko »

Report to moderator   49.48.154.146

Y@Ng

• MoDeRaToR(Captain)
• M. UnLiMiTeD
• 
• Thank You
• -Given: 23
• -Receive: 741
• Posts: 3713
• Like(Karma) 1212
• +บวก - ลบ
• Gender:

Re: ล้างบาง Pleasant Ville BY Crazy Sim's Abbza

« Reply #7 on: September 23, 2013, 07:45:17 AM »

• oh no
• Modify
• Remove
• Split Topic
• Thank You

ท่าจะยาวนะคะ คุณเคน... ^...^

Report to moderator   Logged

mdkenko

• Fun Stuffs Gangster
• M. UnLiMiTeD
• 
• Thank You
• -Given: 41
• -Receive: 14274
• 
• Posts: 2918
• Like(Karma) 14701
• Gender:
• Awards

  

Re: ล้างบาง Pleasant Ville ตอน รู้ไหมใครใหญ่

« Reply #8 on: September 23, 2013, 10:58:56 PM »

• oh no
• Modify
• Remove
• Split Topic

 คาส ซานดร้า แทบคลั่ง. ไหนจะเสียหน้าที่ดอนหนีงานแต่งไปเอาแม่บ้านที่คาสไม่ชอบหน้ามาทำเมีย ไหนจะดิน่าที่แอบชอบดอนจะมา้ป็นแม่เลี้ยงคนใหม่ คาสนั่งร้องไห้บนดาดฟ้าในคืนดาวตก.... (คาส หล่อนไม่ใช่ดาวพระศุกร์นะยะ)
"มา อยู่ที่ี่นี่เอง.. คาส ชั้นขอห้องนอนของเธอนะ คือชั้นต้องนอนกับพ่อเธอน่ะ ห้องเดิมมันแคบไป"  พูดจบ ดีน่าก็เดินจากไป  ไม่รอฟังคำตอบจากคาสซานดร้าเลย "ใครก้ได้ เอาอีเวรนี่ออกไปจากชีวิตชั้นที"

คาส เดินไปที่ห้องนอนตัวเอง กะจะไปเก็บของออกไปจากห้อง..อ้าว ข้าวของหายไปไหน"ชั้นขนลงไปไว้ข้างล่างแล้วนะ เธอจะได้ไม่ลำบากขน "ดีน่ายืนกอดอกพูดกับคาส แล้วโบ้ยหน้า ไปทางสุสานหลังสวน "พอ ดีว่า ในบ้านไม่มีที่ไว้น่ะ เธอคงไม่ว่าอะไรนะ ฝากบรรพบุรุษเธอไว้ ของไม่น่าหายเนอะ" แล้วดีน่าก็เดินหนีไป  ปล่อยให้คาสยืนอึ้ง ด้วยสารพัดอาการ   แต่มีคำนึงที่คาสอยากบอกว่า มันเป็น ซิกเนเจอร์ของยัยดีน่า   "   E'''D  o  K " 
 

ตอนต่อไป  จะเพิ่มตัวละคร  จาก  สื่อรักสัมผัสหัวใจ

 ที่เมืองสุขกายนี้ ยังมีบ้านหลังหนึ่ง ที่มีเด็กสาวหน้าตาดีแต่นิสัยแปลกๆ อยู่ด้วยกันหกคน ..." เฮ้ย มีคนโพสลงในเฟสขอความช่วยเหลือมาด่วน ว่า คนรักนอกใจ สงสัยโดนของ"" ของเด็กกว่าล่ะสิแก อย่าไปสนใจเลย" กรบอกรสสุคน ที่กำลังอ่านเฟส แม่มดเงิบ." แต่ชั้นว่า น่าเห็นใจนะ ผู้ชายสันดานแบบนี้ต้องสั่งสอน" เจ๊ใหญ่ยานินพูดด้วยน้ำเสียงแข็งขัน แล้วขอให้รสสุคน อ่านรายละเอียดให้ฟัง พร้อมชื่อคนขอความช่วยเหลืิ " เขาว่า เขาชื่อ คาสซานดร้า" สาวทั้งหกมองหน้ากัน " ลูกสาว เบลล่า โกธ ที่ยังหาสาเหตุการตายไม่เจอนี่นา" เนตรเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเห็นใจครอบครัวนี้ ในที่สุด หกสาวก็ตกลงใจจะช่วยคาสซานดร้า โดยที่ไม่รู้ว่า. มี แม่มดจอมขมังเวทย์อีกตน คุมเกมส์นี้อยู่. ...